Weesmanagers

Wanneer ik mij erger, ga ik sneller eten. En dankzij het sujet dat tijdens deze cocktailparty voortdurend aan het woord was, droeg ik al een school zalmen en voldoende crackertjes om een vlot te bouwen in mijn buik mee. Tenzij zijn gesprekspartner doof was, lag het wel degelijk in zijn bedoeling dat zoveel mogelijk van de aanwezigen zijn relaas hoorden en wilde hij ook de buren niet in het ongewisse laten.

Hij had het (duh!) over zijn carričre: “Tuurlijk, zei ik toen!” “Gaan we voor!” scandeerde hij. “Afijn, drie dagen later was het rond en zat ik in de directiekamer van die toko! Is leuk! WE zijn het belangrijkste onderzoeksorgaan dat direct onder de Minister valt! Ik heb morgen weer een afspraak met haar. Lachen!” En in één adem vertelde hij vervolgens hoe lang hij dit waarschijnlijk ging doen en wat de mogelijke vervolgstappen in zijn onstuitbare opmars naar roem en aanzien zouden worden.

Mijn gedachten dwaalden af naar de tientallen managers die ik ken met een dergelijke baas boven hen. Ik noem ze Weesleiders. Boven ze resideert zo’n individu dat alleen met zichzelf bezig is. Vaak is het niet de eerste. Vooral in de (semi)-overheid zijn er honderden posities die steevast meer op basis van politieke overwegingen, dan vanwege leiderschapskwaliteiten ingevuld worden.

De Weesmanager staat er alleen voor. Door het langdurige gebrek aan basiserkenning van Boven, zijn de relaties met hun collega-managers over de jaren geërodeerd. Deze wezen hebben dus ook nauwelijks broers en zusters. Hoewel ik de Weesleiders vaak samen met hun team train, besteed ik veel aandacht aan hen.

Bij gebrek aan hoger leiderschap moeten zij de bron van erkenning worden voor hun mensen. Daarnaast moeten ze veel betere samenwerkingsverbanden met de andere managers creëren, dan wanneer ze in een goed geleid managementteam zouden zitten.

Vaak vindt de eerste ontmoeting van de Weesleider met de nieuwe baas plaats, als de laatste iets moet weten. Zonder enig echt inzicht in wat er de afgelopen jaren is gebeurd, begint de nieuwe directeur te ‘managen’. Tenminste; wanneer dit niet in de weg gaat zitten van hun grootste missie die bestaat uit het profileren van zichzelf. Niet voor niets zijn dergelijke ‘toppers’ de grootste propagandisten van zelfsturende teams.

Al snel merkt de Weesleider dat hun baas ieder probleem alleen maar bekijkt vanuit hoe hij of zij door de buitenwereld gezien wordt. Zijn/haar aanstelling heeft niets met zijn nieuwe ‘reports’ te maken gehad. Daarom is hij bijna volledig gefixeerd op de buitenwacht die hem zou kunnen beoordelen. Alleen de meest naďeve medewerkers proberen zichzelf nog wijs te maken dat hij in hen geďnteresseerd is.

Hoeveel moeite zou het hebben gekost om de eerste dagen een relatie met zijn mensen te leggen? Om een vraag te stellen als: “Was je blij toen je hoorde dat ze iemand van buiten gingen aanstellen of is er op dit moment iemand binnen de toko die je liever als baas had gezien?” Maar nee, er zijn teveel mensen te bellen en te mailen die precies hetzelfde verhaal moeten aanhoren als de genodigden op dit feestje.

Krak! Daar ging weer een zalmcracker naar binnen...

Arnold Blits

Neem contact met me op als je wilt weten hoe je weesmanagers voorkomt of hoe je als weesmanager 'familie' kunt creëren.
Tel. 06-29513719.

[meer columns]
[terug naar home]